Zastanawialiście się kiedyś nad tym, że najfajniejszą rzeczą w zimie jest samo czekanie na nią? Tak, wiem, nic nowego, najlepiej smakuje chwila przed i tak dalej. W każdym razie czekam po raz kolejny na zimę i co chwilę wyglądam nerwowo na latarnie za oknem czy nie zaczął już padać śnieg. Sprawdziłam, nie, kolejne rozczarowanie.
Mam świadomość, że jak już zima weźmie się za nas ostro, to raczej będę biegać po chodnikach z nadzieją na niezamarznięcie. A może jednak by tak zamarznąć, zahibernować, zapaść w sen zimowy i obudzić się dopiero latem? Marzenia.
Jak na porządnego blogera powinnam wrzucić jakąś historyjkę z życia. Ani ze mnie porządna, ani bloger, ale mogę to zrobić. Wyobraźcie sobie widziałam dziś moją wychowawczynię z papierosem. Niby nic, ale chodzi o to, że ona się przed nami ukrywa i od września zeszłego roku opowiada o tym, że rzuciła. Co jakiś czas wygłasza też mowę na temat potwornych palaczy. Eh, cudowna kobieta, naprawdę, ale po co to wszystko? Swoją drogą skończył mi się tytoń. Zastanawiam się czy kupić nowy, bo to jednak wychodzi o wiele, wiele taniej niż paczki. Z drugiej strony zaczyna padać śnieg czy tam deszcz, a nie za wygodnie skręca się z mokrych bletek. Po drugie i chyba ważniejsze, zalatuje mi to hipsterstwem pierwsza klasa. Muszę to przemyśleć. Byle szybko.